Monday, December 22, 2008

yearbook testimonials.

ito yung mga nabola kong magsulat ng testimonilas para sa akin...hehehe

sobrang na-touch ako sa mga pinagsasabi nila kaya...magpapaburger ako!!!hehehe

seriously, hindi na ako makahintay na i-share sa lahat kung gaano ako ka-blessed na may mga kaibigan akong katulad nila...pasensya na pala...medyo may na-edit ako sa actual na pinasa ko.=)

“But they that wait upon the Lord shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary, and they shall walk, and not faint.”

                                     Isaiah 40:31(KJV)

 

 

Eunice…henya ka talaga!

                                                  Alexis, (one of my closest friends since grade school...nakakatuwa kasi naalala niya na feeling henya ako noong bata ako...at least hindi niya sinabi na ako ang tunay na "emo", "psycho" at kung anu-ano pa...hehehe)

 

She can’t keep a secret even to save her life (hahaha). But seriously, Washu is a really good friend and I trust her with my life (I would pray that she doesn’t get me killed…if ever.) haha -Gracey(blocmate, CAC2, 05...sa bloc namin, siya ang nakatolerate sa kakulitan at kaweirdohan ko...hehehe friends ko din naman yung iba, pero si Grace ang kaklose ko talaga.=))

 

Kala ko mejo makwento, kala ko mejo matino, kala ko okay lang na friend…di pala…

Sobrang daldal, sobrnag kulet at sobrang isa sa mga super friends na meron ako. Panalo ‘to, c Washu.

                                                    -Ina(noong sophomore naging ka-close ko si Ina, kasi magkalapit kami ng bahay kaya lahat ng ginagawa namin, magkasama kami...kapag bumababa ako ng Antipolo...i see to it na nagkikita kami...marami ako'ng nashare na moments sa kaniya.)

 

…almost perfect…            -Te Lai(ngayon ko napatunayan na ibang iba pala ang image ko sa bahay...hahaha si Ate Lai ang kabahay na pinapngarap ng lahat...sobrang mahal na mahal ko siya dahil alam kong ganun din siya sa akin.=)

 

 

For the past few months, I’ve been hoping to bump into Eunice everyday. Truth is, I’m a big fan of her comic antics and her undeniably happy, perky, colorful disposition in life. To say that she amazes me is an understatement. Although her endearing, childlike ways sometimes betray her wisdom that is beyond her years, one has to only experience the gift that Eunice possesses in order to realize that she could be one of your favorite people on earth. What’s her gift? It’s actually her ability to be a chameleon: from my being easygoing student, she had been a very sensitive housemate, a loyal friend, and an overly caring sister to me. She’s one of my favorite people on earth, how can I complain?

                                             -Sir Amor(hindi talaga ako comfortable na tawagin siya sa kaniyang first name...hahaha may isa din akong tawag sa kaniya..."Kuya Sir" noong magkabahay pa kasi kami, sabi niya sa akin..."Kuya nalang ang itawag mo sa akin." eh uneasy parin ako, kasi...duh! instructor ko kaya siya!!! hehehe kahit may mga moments na hindi maganda between us...alam kong most of the time na maaalala ko tungkol sa kaniya, magaganda...hehehe kasi sobrang bait niya...pramis...subukan niyo siyang kaibiganin.=)

 

Eunice ang pangalan niya sa cellphone ko. E sa simula at E sa dulo. Isang malaking E! Tulad ng lagi niyang reaksyon, “Eeeee, ayaw ko sabihin, pero ganito kasi yun, secret lang natin to ah”, o kaya “Eeee, sa Gobi na lang kasi”. Ganyan siya, hindi mo pa siya pinipilit pero sasabihin na niya, dahil hindi mo na kailangang pilitin ang isang Washu para lang tumulong at magbigay (pwera lang sa kasuy). Huli man lagi ang “subtitle” niya, kakaiba man ang lengguahe ng utak niya pero hindi mo naman mabubuo ang salitang extraordinary, eccentric at exceptional kung wala ang isang malaking E!

-Janela(bale si Pipay ang nagrepresent sa Pepe Squad...Cha, Jeraine...hindi ko alam kung ano'ng itsura ng college life ko kung wala sila...pramis...siguro walang laman ang multiply ko...hehehe ayokong magsabi pa nang marami...kasi...nadiyadiyahe ako...heheheh siguro sa graduation na...lam niyo naman na cryer ako...nyaks!)

 

Sana’y sayong pagtatapos magkaroon ka ng masaganang buhay. Dahil yan lang ang hangad naming pamilya mo. Drama ba? Pero totoo yan. Huwag mong sabihing hindi magiging maganda ang bukas. Isipin mo ham yan. Masarap. Malasa.=D

                                 -Ate Noemi (kahit parang hindi testimonial ang ginawa ng kapatid ko kung hindi message...nacapture naman niya ang buong pagkatao ko...hay...oo, mahilig po akong kumain...at oo, pessimistic ako most of the time...pero family ko lang talaga ang pinaka nagbibigay ng hope sa akin...laging nga nilang sinasabi na "Maswerte ka, kasi Si God ang sentro ng pamilyang ito." anyway, ayun...sila ang main disciplers ko sa aking spiritual life, kaya I'm continually growing. =)

 

2 comments: